- G20 దేశాల్లో మేనేజ్‌మెంట్ పదవుల్లో మహిళల ప్రాతినిధ్యం చాలా తక్కువ
- పదేళ్లలో స్వల్పంగా పెరిగినా లింగ సమానత్వానికి ఇంకా ఆమడ దూరంలోనే
- భారత్‌లో కేవలం 12 శాతం మేనేజర్లు మాత్రమే మహిళలు, జపాన్‌లో 14 శాతం
- రష్యాలో అత్యధికంగా 45 శాతం మహిళా మేనేజర్లు, అమెరికాలో 43 శాతం
- వ్యవస్థాగత, సాంస్కృతిక అడ్డంకులే ప్రధాన కారణమని నివేదికల వెల్లడి
ప్రపంచంలోని అతిపెద్ద ఆర్థిక వ్యవస్థలైన G20 దేశాల్లో సైతం కార్యాలయాల్లో లింగ సమానత్వం ఇంకా అందని ద్రాక్షగానే మిగిలిపోయింది. ముఖ్యంగా, మేనేజ్‌మెంట్ స్థాయి పదవుల్లో మహిళల ప్రాతినిధ్యం ఆశించిన స్థాయిలో పెరగడం లేదని అంతర్జాతీయ కార్మిక సంస్థ (ILO) గణాంకాలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి. స్టాటిస్టా విశ్లేషణ ప్రకారం, 2025 నాటికి ప్రపంచవ్యాప్తంగా మేనేజర్ల పదవుల్లో మహిళలు సగటున 31 శాతం వాటాతో ఉన్నారు. 2015లో ఇది 27 శాతంగా ఉండగా, పదేళ్లలో కేవలం 4 శాతం మాత్రమే స్వల్ప పురోగతి కనిపించింది.
G20 దేశాల మధ్య ఈ విషయంలో భారీ వ్యత్యాసాలు కనిపిస్తున్నాయి. రష్యాలో అత్యధికంగా 45 శాతం మేనేజ్‌మెంట్ పదవుల్లో మహిళలు ఉండగా, అమెరికా (43 శాతం), యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్ (41 శాతం) తర్వాతి స్థానాల్లో నిలిచాయి. ఫ్రాన్స్‌లో ఈ సంఖ్య 39 శాతంగా ఉంది. అయితే జర్మనీ (30 శాతం), ఇటలీ (29 శాతం) వంటి దేశాల్లో పరిస్థితి కొంత వెనుకబడే ఉంది. ఈ జాబితాలో జపాన్ (14 శాతం), భారత్ (12 శాతం) అత్యంత అట్టడుగున ఉండటం ఆందోళన కలిగిస్తోంది. అంటే, భారత్‌లో ప్రతి 100 మంది మేనేజర్లలో కేవలం 12 మంది మాత్రమే మహిళలు ఉన్నారని ఈ గణాంకాలు చెబుతున్నాయి. అయితే, దక్షిణ కొరియా 2015లో 11 శాతం నుంచి 2025 నాటికి 18%శాతంకి చేరుకుని చెప్పుకోదగ్గ ప్రగతి సాధించింది.
భారత్‌లో మహిళా మేనేజర్ల సంఖ్య ఇంత తక్కువగా ఉండటానికి ఇక్కడి మహిళా శ్రామిక శక్తి భాగస్వామ్యం (female labor force participation) తక్కువగా ఉండటం ఒక ప్రధాన కారణంగా నిలుస్తోంది. తూర్పు ఆసియా దేశాల్లోనూ సంప్రదాయ కార్పొరేట్ సంస్కృతుల వల్ల ఉన్నత పదవుల్లోకి మహిళల ప్రవేశం పరిమితంగానే ఉంది.
ఈ అసమానతలకు వ్యవస్థాగత లోపాలు, సామాజిక కట్టుబాట్లు, నాయకత్వ అవకాశాలు అందకపోవడం వంటివి ప్రధాన కారణాలని OECD, UN ఉమెన్ వంటి సంస్థల నివేదికలు కూడా ధ్రువీకరిస్తున్నాయి. కొన్ని దేశాలు కోటాలు, మెరుగైన శిశు సంరక్షణ సౌకర్యాలు, వైవిధ్య కార్యక్రమాలు అమలు చేస్తున్నప్పటికీ, పురోగతి మాత్రం నత్తనడకన సాగుతోంది.
ఈ గణాంకాలు కేవలం అంకెలు కావు. లక్షలాది మంది అర్హులైన మహిళలు నాయకత్వ అవకాశాలకు దూరమవుతున్నారని, ఇది వారి కెరీర్‌లు, కుటుంబ ఆదాయాలపైనే కాకుండా దేశ ఆర్థిక ఉత్పాదకత, ఆవిష్కరణలపై కూడా తీవ్ర ప్రభావం చూపుతోందని నిపుణులు హెచ్చరిస్తున్నారు. ఈ అంతరాన్ని తగ్గించడానికి ప్రభుత్వాల స్థిరమైన విధాన నిర్ణయాలు, సమాజంలో సాంస్కృతిక మార్పులు అత్యవసరమని స్పష్టం చేస్తున్నారు.
G20 దేశాల మధ్య ఈ విషయంలో భారీ వ్యత్యాసాలు కనిపిస్తున్నాయి. రష్యాలో అత్యధికంగా 45 శాతం మేనేజ్‌మెంట్ పదవుల్లో మహిళలు ఉండగా, అమెరికా (43 శాతం), యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్ (41 శాతం) తర్వాతి స్థానాల్లో నిలిచాయి. ఫ్రాన్స్‌లో ఈ సంఖ్య 39 శాతంగా ఉంది. అయితే జర్మనీ (30 శాతం), ఇటలీ (29 శాతం) వంటి దేశాల్లో పరిస్థితి కొంత వెనుకబడే ఉంది. ఈ జాబితాలో జపాన్ (14 శాతం), భారత్ (12 శాతం) అత్యంత అట్టడుగున ఉండటం ఆందోళన కలిగిస్తోంది. అంటే, భారత్‌లో ప్రతి 100 మంది మేనేజర్లలో కేవలం 12 మంది మాత్రమే మహిళలు ఉన్నారని ఈ గణాంకాలు చెబుతున్నాయి. అయితే, దక్షిణ కొరియా 2015లో 11 శాతం నుంచి 2025 నాటికి 18%శాతంకి చేరుకుని చెప్పుకోదగ్గ ప్రగతి సాధించింది.
భారత్‌లో మహిళా మేనేజర్ల సంఖ్య ఇంత తక్కువగా ఉండటానికి ఇక్కడి మహిళా శ్రామిక శక్తి భాగస్వామ్యం (female labor force participation) తక్కువగా ఉండటం ఒక ప్రధాన కారణంగా నిలుస్తోంది. తూర్పు ఆసియా దేశాల్లోనూ సంప్రదాయ కార్పొరేట్ సంస్కృతుల వల్ల ఉన్నత పదవుల్లోకి మహిళల ప్రవేశం పరిమితంగానే ఉంది.
ఈ అసమానతలకు వ్యవస్థాగత లోపాలు, సామాజిక కట్టుబాట్లు, నాయకత్వ అవకాశాలు అందకపోవడం వంటివి ప్రధాన కారణాలని OECD, UN ఉమెన్ వంటి సంస్థల నివేదికలు కూడా ధ్రువీకరిస్తున్నాయి. కొన్ని దేశాలు కోటాలు, మెరుగైన శిశు సంరక్షణ సౌకర్యాలు, వైవిధ్య కార్యక్రమాలు అమలు చేస్తున్నప్పటికీ, పురోగతి మాత్రం నత్తనడకన సాగుతోంది.
ఈ గణాంకాలు కేవలం అంకెలు కావు. లక్షలాది మంది అర్హులైన మహిళలు నాయకత్వ అవకాశాలకు దూరమవుతున్నారని, ఇది వారి కెరీర్‌లు, కుటుంబ ఆదాయాలపైనే కాకుండా దేశ ఆర్థిక ఉత్పాదకత, ఆవిష్కరణలపై కూడా తీవ్ర ప్రభావం చూపుతోందని నిపుణులు హెచ్చరిస్తున్నారు. ఈ అంతరాన్ని తగ్గించడానికి ప్రభుత్వాల స్థిరమైన విధాన నిర్ణయాలు, సమాజంలో సాంస్కృతిక మార్పులు అత్యవసరమని స్పష్టం చేస్తున్నారు.
